scandularis
scandŭlāris, e, adj. [scandula],
- shingled, shingle-: tectum, Ap. Met. 3, 17, 9.
scandulāris, e (1. scandula), zu den Schindeln gehörig, Schindel-, tectum, Schindeldach, Apul. met. 3, 17 (alle Hdschrn.; aber Hildebr. scindulare). Vgl. scandula.
Tectum, apud Apuleium lib. 3. Metamorph.Scandulare