sciaticus
sciaticus, a, um = ischiadicus (w. s.), Plin. Val. 2, 37 u. 4, 12. – subst., sciaticum, ī, n., das Hüftweh, Ps. Apul. herb. 24, 2.
cum aliquanto tempore ciatica fatigatus esset passione
gutta ~a
refert etiam Boetius alios medicos ‥ populos multos a ~a passione et ab aliis morbis gravissimis harmonica dulcedine liberasse
lapis in renibus est causa doloris ~i
quedam vene grosse que miro modo contra ~am et nefreticam incise valent
contra ~am et vitium renum et spondilium
~a est dolor in ancha ‥ est ibi dolor ~e
valet in podagra et ~a
[] ~a the ciatica
de muto, et puero cyatico per sancti Wlstani merita curatis
cavere ‥ debet omnis ~us ‥ a nimia plenitudine cibi et potus et precipue a coitu ‥ multum prodest ~is si fomentatus fuerit locus doloris cum calido fimo bovis
sal marcelli ‥ ~is, artheticis, podagricis mire subvenit
ad timpanitem cardamomum, epilenticis, ~is, nefreticis, et piper diu tussientibus quia piper pectus et pulmonem mundificat ex grossis humoribus
†juamentum [l. juvamentum ] flebotomie ~e magnum est in dolore scie et in podagra et in varice
et ex venis pedum que flebotomantur una est ~a ‥ pars [vene ] tercia ad partem cruris silvestr[em ] tendit ‥ que etiam dicitur ~a
scĭătĭcus, a, um (ἰσχιαδικός), qui a la goutte sciatique : Plin. Val. 2, 37 ; 4, 12.