scitus
scitus, fit, suitable, proper, judicious, sensible, witty
scitus2, a decreeing, order, ordinance
scītus, a, um, Part. and P. a. of scisco.
scītus, ūs, m. [scisco], with plebi, for the more usual plebiscitum,
- a decree or ordinance of the people: neque populi jussu neque plebi scitu, Vet. Decr. ap. Cic. Att. 4, 2, 3: comitia deinde de senatūs sententiā plebique scitu sunt habita, Liv. 25, 7, 5.
1. scītus, a, um, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. scisco), I) gescheit, klug, schlau, erfahren, kundig, geschickt, fein, homo, Plaut.: mulier, Gell.: sermo, Cic.: non sum scitior, quae hos rogem, Plaut.: scitissuma oratio, Plaut. – m. Genet., scitus vadorum, kundig, erfahren, Ov.: lyrae, Ov.: m. Infin., Sil. 15, 594 u. 17, 292. – dah. scitum est, es ist ein gescheiter-, kluger Gedanke, -Einfall, Plaut., Ter., Cic. u.a.: vetus illud Catonis admodum scitum est, Cic. – II) übtr.: a) fein, hübsch, allerliebst, nett, puer, Ter.: satis scita est, Ter.: forma scitior, Lampr.: – b) passend, schicklich, tauglich, vox, Gell.: nox, Plaut.
2. scītus, Abl. ū, m. (scisco), die Verordnung, der Beschluß, plebi scitu (Ggstz. populi iussu), Cic. ad Att. 4, 2, 3: ebenso de senatus sententia plebique scitu, Liv. 25, 7, 5.
~um,gewitt
juratores ‥ dicunt quod ‥ nunquam fuit alius homo nominatus Petrus Portugaler ad ~um eorum nisi idem P. in predicto brevi nominatus
jurans ‥ quod ‥ nullum scriptum ‥ de ~u suo sigillatum fuit quoquomodo
sine consilio et sine ~u omnis anime viventis in Scocia
sanctitatem parentibus abscondens, sine ~u ipsorum et visu ad capellam ‥ se contulit
sine ~u vestro
nec literas ‥ recipiant, sine sui magistri ~u
vir bone fame et morum, fuit enim vocatus ad cardinalatum absque ~o suo
R. comes de F. ‥ vi et contra voluntatem et sine ~u ipsius Petri fregit murum parci
sine ~u et voluntate domini regis
nisi vestri aut vestrorum successorum ‥ ad id ~us et consensus accesserit pariter et voluntas
absque nostro ~u, voluntate, et assensu(
[littere ] res ~u dignas situ aboleri non patiuntur
quod ~u dignissimum est, nosse viz. qualiter negocia vestra prosperata sint
cum plura innotuerint ~u digna, ea vobis ‥ scribere non pigritabor
scitu digna referre libet(
1 scītus, a, um, part. de scio.
2 scītus, (12) a, um, ¶ 1 part. de scisco ¶ 2 adjt : a) expérimenté, avisé, fin, adroit : Pl. , Ter. ; Liv. 35, 49, 6 ; Gell. 13, 4, 3 ; scitior Pl. Cist. 680 ; b) [choses] fin, spirituel : oratio scitissuma Pl. St. 184, propos entre tous spirituel ; scitus sermo Cic. Nat. 1, 93, style fin ; vetus illud Catonis admodum scitum est Cic. Div. 2, 51, ce vieux mot de Caton est tout à fait spirituel, cf. Cic. Or. 51 ; Læl. 90 ; scitum est avec inf. Cic. de Or. 3, 228, il est habile de ; c) beau, élégant, joli, gentil, mignon : Pl. Merc. 755 ; Petr. 63, 3 ; d) scita vox Gell. 18, 5, 2, voix exercée, aux inflexions appropriées.
3 scītŭs, abl. ū, m. (scisco), c. scitum : plebi scitu Cic. Att. 4, 2, 3 ; Liv. 25, 7, 5, par un plébiscite.
- 1. ervaren, slim, kundig [homo; sermo];
- 2. (poët.) vaardig (in: gen.) [lyrae; vadorum bekend met];
- 3. fijn, mooi, smaakvol [vox]; ➤ statua -e facta;
- 4. (pre- en postklass.) passend, geschikt [nox].
scitus , a, um. part. p. c. s. v. scio et scisco.
明智。見識。聰智。美。巧者。— vadorum 熟淺水之處。熟沙灘。— puer 美孩。Haec nox scita est ad caenandum 如此良宵允宜宴賞。
Suggest a Translation
See an image
明智。見識。聰智。美。巧者。— vadorum 熟淺水之處。熟沙灘。— puer 美孩。Haec nox scita est ad caenandum 如此良宵允宜宴賞。
Suggest a Translation
See an image
MadoxFormul. Anglic. pag. 148 :
Tradidit et ad firmam dimisit præfato Johanni Scitum manerii sui de Esyngdon in Comitatu Hertfordiæ, cum omnibus terris, pratis, pascuis..... Et omnia, domos, ædificia, et clausuras infra eumdem Scitum existentia reparabunt.
Nisi vestri, aut vestrorum successorum, aut hæredum, ad id Scitus et consensus accesserit pariter et voluntas.Chartul. S. Vandreg. tom. 2. pag. 1819 :
Et si ipsum campartum aliquando alicui voluerint locare, absque Scitu et auditu nostrorum nunquam fiet.Galli dicimus
Au vû et sçu.
Brunetfol. 108 :
Cursorium Avellani Comitis.... Scitum utique in Crano.Vide
Scituare.
scītus (1) adj.
- P. of scisco.—Of things, fit, suitable, proper, judicious, sensible, witty: scito illa quidem (scripsit) sermone: scitum est, quod dicere solebat, etc., it is a witty saying: scitum est causam conferre in tempus.—Of persons, knowing, shrewd, clever, dexterous, acute, experienced, skilful, adroit: homo, T.: convivator, a clever host, L.: Nessus vadorum, acquainted with, O.: Thalia lyrae, O.—Nice, fine, handsome(colloq.): puer, T.: Satis scitast (fidicina), T.
scītus (2) ūs, m
- scisco, a decreeing, order, ordinance: plebi scitu, C., L.