scolax
scolax, acis, m., die Wachsfackel, Isid. orig. 20, 10, 5.
scŏlax, ăcis, m. , flambeau de cire : Isid. Orig. 20, 10, 5.
Cum cereis etPetrus Damian. lib. 6. Epist. 17 :Scolacibus .
Quishabent Apophtegmata Patrum in Pæmene cap. 10. apud virum doctissimum Jo. Bapt. Cotelerium tom. 1. Monumentor. Eccl. Græcæ.Scolacibus utitur, ut stellarum micantium videat claritatem.Σκολάκιν