scortia
scortia, ae, f., s. scorteus.
~ia,leþrenfaet
olearia ‥ ~ias [vv. ll. ~ica, sorcias, ~ea, gl.: ], lenticulasbuscel de quir
~ia est vas olearium sic dictum eo quod de corio sit factum ut dicit Ysid’
scortĭa, æ, f. (scorteus), outre pour lʼhuile : Diocl. 10, 16.
Scripsit totum cursum et seriem totius vitæ suæ in Scortia, id est, in spolio ligni.Arest. ann. 1334. in vol.
Consergerius nostri regalis palatii Parisiensis est in possessione et saisina habendi.... gruagium.... ab omnibus carboneriis et hominibus facientibus aut portantibus carbones aut Scortias de et infra terminos, qui sequuntur, etc.Vide supra Escorça.