sculpo
sculpo, to carve, cut, grave, chisel, form, fashion
sculpo, psi, ptum, 3, v. a. [cf. γλύφω, to hollow out, grave; also scalpo, γλάφω], to carve, cut, grave, chisel in stone, brass, wood, etc.; to form, fashion, or produce by carving, graving, etc. (very rare but class.; in the MSS. very freq. interchanged with scalpere).
- I Lit.: non est e saxo sculptus aut e robore dolatus, * Cic. Ac. 2 (Luc.), 31, 100: niveum mirā arte Sculpsit ebur, Ov. M. 10, 248: quid sculptum infabre, quid fusum durius esset, Hor. S. 2, 3, 22: denticulos in coronis, Vitr. 1, 2; Luc. 3, 224: in gemmā ancoram, Just. 15, 4, 4.—
- II Trop.
- α Dicet scripta et, ut Demosthenes ait, si continget, et sculpta, i. e. things wrought out, elaborated, Quint. 12, 9, 16.—
- β In animo ejus sculptum, Ap. Dogm. Plat. 2, p. 23, 11.
sculpo, sculpsī, sculptum, ere (verwandt m. scalpo), durch Graben, Stechen od. Schneiden etwas bilden, schnitzen, meißeln, aus od. in Stein, Elfenbein, Holz usw. (s. das Nähere unter scalpo no. II), I) eig.: ebur, eine Statue aus Elfenbein, Ov.: marmora, Plin.: e saxo sculptus, aus Stein gebildet, Cic.: scyphos, Plin.: denticulos in coronis, Vitr.: gemmas faberrime, Kameen schneiden, Apul.: ancoram in gemma, Iustin.: imago sculpta, Suet.: funditur, tunditur, sculpitur Iuppiter, Augustin. epist. 91, 5. – II) bildl., tief einprägen, quā quidem naturae lege in animo eius sculptum sit, Apul. de Plat. 2, 20.
sculpō, (14) psī, ptum, ĕre (cf. scalpo ), tr., sculpter : Cic. Ac. 2, 100 ; Vitr. Arch. 1, 2 ; sculpere ebur Ov. M. 10, 248, travailler lʼivoire || [fig.] graver [dans lʼesprit] : Apul. Plat. 2, 20.
- 1. materiaal bewerken tot een bepaalde vorm, vormen, maken [ebur een beeld uit ivoor; alqd e saxo];
- 2. snijden, beitelen, graveren [sepulcra].
sculpō psī, ptus, ere
- SCARP-, to carve, cut, grave, chisel, form, fashion: e saxo sculptus: niveum mirā arte ebur, O.: Quid sculptum infabre esset, H.