sculptor
sculptor, ōris, m. [sculpo],
- one who cuts, carves, or engraves in stone, wood, etc. (cf.: fictor, plastes), a stone-cutter, graver, sculptor, Plin. 29, 6, 38, § 132; 36, 5, 4, § 11 (Jahn reads throughout scalptor); Plin. Ep. 1, 10, 4: opere sculptoris, Vulg. Exod. 23, 11; Cassiod. Var. 7, 5 (sometimes confounded with scalptor).
sculptor, ōris, m., (sculpo), der Steinschneider, Bildhauer, sc. marmorum, Cassiod. var. 7, 5, 5: simulacrorum sculptores, Firm. math. 4, 7 extr.: gemmarum sculptores, Isid. orig. 6, 11, 3: opere sculptoris et caelaturā gemmarii, Vulg. exod. 28, 11. – ➳ Oft Variante von scalptor, w. vgl.
non sumus scriptores adhuc, nec pictores neque ~ores
nec ~ori anuli licere tenere signum anuli venditi
sculptor, dum sculpes, Anglos facies quasi vulpes, / et Gallos agnos
sculptores lapidum liberorum [capiant ] ij denarios obolum cum conredio
officium sculpatoris de et pro ferris nostris seu ferrorum vestrorum sculpand’ pro monetis et curiagiis auri et argenti faciendis
~or, incisor, celator
hic ~or,a grafer
sculptŏr, ōris, m. (sculpo), sculpteur : Cassiod. Var. 7, 5.
➳ confusion avec scalptor.
Sculptor
One who works in marble (Pliny H. N. xxxvi. 5). See scalptura; statuaria ars.