scurra
scurra, an idler, loafer, man about town
- Orig., an elegant, town-bred man; a fine gentleman, gallant, dandy: tu urbanus vero scurra, deliciae popli, Rus mihi tu objectas? Plaut. Most. 1, 1, 14 (14); cf. (opp. militaris) id. Ep. 1, 1, 13 (13); id. Curc. 2, 3, 17 (296).—Also of an elegant debauchee, Cic. Sest. 17, 39; Auct. Har. Resp. 20, 42.—
- II Transf.
- 1 A city buffoon, droll, jester (usually in the suite of wealthy persons, and accordingly a kind of parasite; syn.: sannio, parasitus): urbani assidui cives, quos scurras vocant, Plaut. Trin. 1, 2, 165 (203); id. Poen. 3, 2, 35 (612); 5, 5, 2 (1281); id. Truc. 2, 6, 10 (491); Cic. Quint. 3, 11; id. de Or. 2, 60, 247; id. Verr. 2, 3, 62, § 146; Auct. Her. 4, 10, 14: Hor. S. 1, 5, 52; 1, 8, 11; id. Ep. 1, 15, 28; 1, 18, 4; Vulg. 2 Reg. 6, 20.—Zeno sarcastically called Socrates scurra Atticus, Cic. N. D. 1, 34, 93: Sabinus Asilius, venustissimus inter rhetores scurra, Sen. Suas. 2, 12.—Of the clown in a pantomime, Juv. 13, 111.—Prov.: vetus est: De scurrā multo facilius divitem quam patremfamilias fieri posse, Cic. Quint. 17, 55. —
- 2 In the times of the later emperors, one of the guard, a soldier of the guard, a guardsman, Lampr. Alex. Sev. 61; 62 fin.; id. Heliog. 33; Treb. Poll. Trig. Tyr. 30.
jocistae ~aeque(v.
receptacula ‥ poetarum ‥ musicorum, ~orum(v.
dum scurra [gl.: ] saltas fabulamgliwere
id quod aliis vitalem prestat effectum, ipsum vite expers esse putandum non nisi ~e jocantis est
quidquid mimus, histrio, scurra probant
nunquam fuit iste michi mos / quod scurras sequerer vel consimiles sibi mimos
cum ‥ haud metuam scurrarum dicta legentum, / qui malunt vatum scedas lacerare canentum
~a,scond
~e ‥ et meretrices que illum frequenter comitantur, vestes ejus ‥ noctu furantur
cenobitarum abdita ‥ nunc viris et mulieribus non solum honestis sed etiam ~is ac meretricibus patuerunt
quid est ‥ quod qui ~arum viliumque mancipiorum ignominie tanto sumptu conducunt gratiam, honestis viris ‥ placere non appetunt
confluebant ‥ fures, exules, fugitivi ‥ quos ‥ ribaldos Francia vulgariter consuevit appellare ‥ universi ‥ ~e illi excommunicati sunt
congregacio ~orum, scenicorum, meretricum, et aliarum turpium personarum
~a, lecator
dicuntur tales ~e vagi, quia ad nihil utiles sunt, nisi ad devorandum et maledicendum
lykdysch , ~a, -e
an harlott ‥ parasitus, ~a
~arum officium inter Angliam et Walliam, posthabito pastorali penitus officio, sibi assumentes
cursorem ‥ ac ~am inter Angliam et Walliam et rumigerulum inter Cantuariam et Meneviam, litterarum ‥ portitorem constituit
bey or boy , ~us, -i
- 1. grappenmaker, nar, komiek;
- 2. levensgenieter.
Rhodo Augustalis.... jussit eum ab Scurrone duci, et foras regiam civitatem occidi.Acta MSS. Passionis S. Eulaliæ Mart. :
Sed ne gloriari putet, educite eam, et Scurronem adducite, et ducatur antequam patiatur decalvata et descincta per publicum, et ejus virginitas reveletur, etc.Acta Passionis S. Marini Mart. MSS. :
Et flectens genua spiritum Domino tradidit.Passio S. Victoris n. 5 :Scurro vero astans, percussit eumjam mortuum et amputavit.
Tunc Maximianus Imperator jussit vocariVetus Martyrolog. de eodem S. Victore :Scurrones , et jussit eis, ut duceretur ad silvulam, et ibi decollaretur.
Amputatum est caput ejus ab Scurrone.Infra :
Fecit eas incendi ante se ab Scurrone.Ex quibus patet
Confectorem. Glossæ Basilicæ :
Histriones, sive Scurrones, in Concilio Cabilon. II. cap. 9. Papias :
Irrisio, præfert : ita etiam Glossæ antiquæ MSS.
Scurra , qui aliquemsequitur etiam dicitur assecla, irrisor, vaniloquus, parasitus sive leccator. Scurra , Scurrus.
Exinde vero cum dictis ridiculis studerent divitesque more parasitico sectarentur,Scurra hospitarii nostri quatuor annis uno oculo privatus, sancti exuvias super locum incommodi sui poni petiit, etc.
Scurra, apud Arnobium lib. 6. pag. 206. et Apuleium lib. 10. Metamorph.
Fœda et insulsaOccurrit in Epist. ad Ephes. cap. 5. v. 4.Scurrilitas .
- SCRV-, an idler, loafer, man about town: scurrae locupletes.—A city buffoon, droll, jester, clown, pantaloon, parasite: neque parum facetus scurra: vagus, H.: Urbani scurra Catulli, i. e. a clown in a play of Catullus, Iu.— Prov.: de scurrā multo facilius divitem quam patrem familias fieri posse.
-
…solum qui tum erant, Apollodorum Sillim ceteros, figebat maledictis, sed Socraten ipsum parentem philosophiae Latino verbo utens scurram Atticum fuisse dicebat, Chrysippum numquam nisi Chrysippam vocabat. tu ipse paulo ante cum tamquam senatum philosophorum recitares ,…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ego non intellego. at quis erat procurator credo aliquem electum hominem egentem, litigiosum, improbum, qui posset scurrae divitis cotidianum convicium sustinere. nihil minus ; eques Romanus locuples, sui negoti bene gerens, denique is quem…
Cicero, pro Quinctio
-
…a pueritia, non studia virtutis, non ullum existimationis bonae fructum umquam cogitarat, sed ex petulanti atque improbo scurra in discordiis civitatis ad eam columnam ad quam multorum saepe conviciis perductus erat tum suffragiis populi pervenerat. itaque tum…
Cicero, pro Cluentio
-
…qua re cum ista sis auctoritate, non debes, M. Cato, adripere maledictum ex trivio aut ex scurrarum aliquo convicio neque temere consulem populi Romani saltatorem vocare, sed circumspicere quibus praeterea vitiis adfectum esse necesse sit eum…
Cicero, pro Murena
-
…in hac re fidem dignitatem religionem in iudicando non imploro ; Albam habebo iudicem, eum hominem qui se ipse scurram improbissimum existimari vult, cum a scurris semper potius gladiator quam scurra appellatus sit ; adferam rem eius modi in…
Cicero, in Verrem
-
…lava inquit et cena. Temporis igitur ratio et ipsius dicacitatis moderatio et temperantia et raritas dictorum distinguent oratorem a scurra, et quod nos cum causa dicimus, non ut ridiculi videamur, sed ut proficiamus aliquid, illi totum…
Cicero, de Oratore
-
…tibi causam belli gerendi proponis ut senatum funditus deleas, reliqui boni et locupletes omnes summum ordinem subsequantur. at scurrae filium appellat. quasi vero ignotus nobis fuerit splendidus eques Romanus, Treboni pater. is autem humilitatem despicere audet…
Cicero, Philippicae
-
…invenerim quaerant, et quem ad modum natus et quo pacto educatus sim. memini ; vetus est, de scurra multo facilius divitem quam patrem familias fieri posse. haec ille, si verbis non audet, re quidem vera…
Cicero, pro Quinctio
-
…iudicando non imploro ; Albam habebo iudicem, eum hominem qui se ipse scurram improbissimum existimari vult, cum a scurris semper potius gladiator quam scurra appellatus sit ; adferam rem eius modi in decumis ut Alba fateatur istum in re…
Cicero, in Verrem
-
…tuis litteris, et quod ipse risi et quod te intellexi iam posse ridere ; me autem a te ut scurram velitem malis oneratum esse non moleste tuli ; illud doleo, in ista loca venire me, ut constitueram ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
A buffoon; a hanger-on of rich men. See parasitus.