segniter

sēgniter: (adv.), sluggishly; comp., sēgnius, more backward, less furiously; less impetuously, 12.525. (sēgnis)

segnĭter, adv., v. segnis fin.

sēgniter u. sēgne, Adv. (segnis), unbetriebsam, laß, träge, schläfrig, schwerfällig, nicht lebhaft, langsam, a) Posit.: α) Form segniter, Liv., Vell. u.a. – β) Form segne, Amm. 21, 10, 1 (aber Liv. 38, 22, 6 gehört segne zu tempus). – b) Compar. segnius, Liv., Hor. u.a. – bes. mit vorherg. Negation, nihilo segnius, Sall. u.a.: so non segnius, Ov. u. Plin. ep.: non segnius et in silente luna, Plin. 28, 77. – c) Superl. segnissime, Cassiod. var. 1, 35, 4.

segniter [CL] 1 slothfully, lazily. b (haud or non ~iter or sim.) energetically, eagerly. c (nihilo ~ius) no less actively. d in cowardly fashion. toto ‥ tempore Cyri operi coepto quamvis ~ius justo instabant Bede Ezra 841B; quicquid majorum traditione didicerat non ~iter oblivioni traderet sed tenaci potius memoriae commendaret Wulf. Æthelwold 6; non licet conversionem ad justitiam differre, nec post initiatam conversionem ~iter agere Bald. Cant. Sacr. Alt. 739D; vide ne ~iter agas J. Ford Serm. 19. 8.  b opus sibi injunctum non ~iter inplevit Bede HE IV 21 p. 254; ad id usque temporis in actuosis haud ~iter desudarat Alcuin Hag. 689B; pagani non ~ius certabant, lupino more Asser Alf. 36; ministra tu non ~iter! Ælf. Bata 5. 1; ad oblectamenta hujus vite occidue deserenda non †segnus [l. segnius] accendit Chr. Witham 501.  c languoris perpetuo detentum compede nichilo ~ius Deo servisse W. Malm. GP II 92.  d ac nullatenus timidorum more militum horrorem belli et classica salpictae muliebriter metuentium saevissimis hostibus scapularum terga pro scutorum umbonibus ~iter praebeamus Aldh. VirgP 11; ne timidiores spe fugiendi ~ius preliarentur scaphas suas destruxerunt Ord. Vit. IV 12 p. 257; relictis rebus suis, fugam inierunt et ville obsidionem ~iter dimiserunt Strecche Hen. V 159. 2 sluggishly, slowly, reluctantly. ut incommodorum ammonitu ~ius illecebras mundanas amplecteretur W. Malm. GR I 121; proditionis apud regem accusatus delatoremque ad duellum provocans, dum se ~iter expurgat, cecatus et extesticulatus est Ib. IV 319; s1205 cumque applicuissent in portum qui vocatur Stranfeord, ~iter obsederunt castellum de Roth Chr. Man 82; cum ‥ commilitones ‥ ~iter amnem transmearent ‥ V. II Off. 3. 3 (of the movement of wind or water) in slow-moving fashion. solutas naves nothus provexit in salum, primo quidem ~iter W. Malm. GP I 51; pietatis profluvium, quod super omnia opera sua non ~iter, sed abunde et indesinenter emanat H. Bos. LM 1375D; que vero tantum demissa per aures, quia ~ius irritant, horum non assertor sed recitator existo Gir. TH II pref..

sēgnĭtĕr (10) (segnis), avec lenteur, avec paresse, avec indolence, nonchalamment : Liv. 25, 35, 1 ; 29, 19, 12, etc.; Tac. Ann. 11, 26 ; H. 2, 71 ; nihilo segnius Cic. Mil. 82, avec non moins dʼactivité, dʼénergie, cf. Sall. J. 75, 10 ; Liv. 26, 12, 3, etc.; segnissime Cassiod. Var. 1, 35.

segniter . adv. c.
懶。慢。疎。無精神。

Suggest a Translation
See an image

sēgniter adv.with comp.segnius

• segnis, slowly, sluggishly, slothfully, lazily: omnia agere, L.: segnius oppugnare, L.: segnius inritare animos, H.: segnius bellum parare, S.: nec segnius pugnabant, with equal spirit, L.