semialpha
sēmi-alpha, n. indecl., ein halbes A, Boëth. inst. mus. 4, 3. p. 311, 16 Fr.
trite hiperboleon, que est tertia excellentium, y deorsum respiciens dexterum et ~a sinistrum sursum respiciens
sēmĭalpha, n. indécl., un demi α : Boet. Mus. 4, 3, p. 311, 16.