semidivinus
sēmĭ-dīvīnus, a, um, adj.,
- half-divine, semi-divine: locus ex oratione tuā, M. Aur. ap. Front. Ep ad Caes. 1, 5.
sēmi-dīvīnus, a, um, halbgöttlich, locus, Fronto ad M. Caes. 1, 5. p. 13, 14 N.
sēmĭdīvīnus, a, um, à demi divin : M. Aur. d. Fronto Ep. ad M. Cæs. 1, 5.