semiermis
sēmĭ-ermis (sēmerm-, v. Liv. 27, 1, 15 Drak.; cf. semesus), e (in Liv.), and sēmĭ-ermus (sēmerm-), a, um (in Tac.), adj. [arma],
- half-armed, badly or indifferently armed: mille semermes per agros palati sunt, Liv. 39, 31: multitudo, id. 22, 50; 23, 5: exercitus, id. 25, 19; 27, 1 fin.: cum sex milibus semiermium, id. 28, 16; 30, 28; 31, 41; 40, 58: hosti et paucos ac semermos cogitanti, Tac. A. 1, 68; 3, 39 and 45.
sēmiermis (sēmermis), e, u. sēmiermus (sēmermus), a, um (semi u. arma), nur halbbewaffnet, semiermes, Liv.: semermi, Tac.
~is, ex parte armatus
sēmĭermis (16) ou sēmermis, e (semi, arma), Liv. 27, 1, 15, et sēmĭermus, a, um, Tac. Ann. 1, 68, qui est à moitié armé, armé à demi.
Semermusest male armatus.