semiplene
sēmĭplēnē, adv., v. semiplenus fin.
sēmi-plēnē, Adv., halbvollständig, halb, Sidon. epist. 4, 22, 5.
sed quando diccio terminata in E ~e pronunciatur, non geminetur, verbi gracia,meynte feme est bone
negocia ‥ vix ~e perfecta
si pauciores [sc. electi ], ~e per Redemptorem ruina restauratur humana
seipsos non istorum auctoritates imitantes ~e de hac arte et imperfecte loquuntur
sed quando de adulterio precessit infamia vel signa evidentia apparent que vehementem possent facere suspicionem, vel quando est ~e probatum, debet ab ea exigi juramentum de veritate dicenda
infra scripta sunt contra Templarios plene vel ~e probata
intimatur ‥ eiisdem, set ~e, quod Edwardi interitus aut naturalis aut violentus indifferenter complaceret
ne gaudeat semiplene
sēmĭplēnē, à demi, incomplètement : Sid. Ep. 4, 22.
Si autem Semiplene probaverit, deferetur sacramentum eidem in supplementum probationis.