senaculum
senaculum, a meeting-place for the Senate, hall of sessions
sĕnācŭlum, i, n. [senatus].
- Orig., an open place on the Forum, near the Graecostasis, serving for the meetings of the Senate: senaculum supra Graecostasim, ubi aedis Concordiae et basilica Opimia. Senaculum vocatum, ubi senatus aut ubi seniores consisterent, dictum ut gerusia apud Graecos, Varr. L. L. 5, § 156 Müll.; so Val. Max. 2, 2, 6; Liv. 41, 27, 7.—
- II Later, in gen., for any council-hall of the Senate (including the curiae): senacula tria fuisse Romae, in quibus senatus haberi solitus sit, memoriae prodidit Nicostratus, etc., Fest. p. 347 Müll.; so Lampr. Elag. 4; Vop. Aurel. 49; cf. Becker, Antiq. 1, p. 286.
senāculum, ī, n. (v. senatus), das Beratungsgebäude-, der Sitzungssaal des Senates (συνέδριον), Varro LL. 5, 156. Fest. 347 (a), 22 (vgl. Paul. ex Fest. 337, 12). Liv. 41, 27, 7. Val. Max. 2, 2, 6. – später = Beratungsgebäude, Sitzungssaal übh., Lampr. Heliog. 4, 3.
~um, domus ubi senatus congregatur
sĕnācŭlum, ī, n. (cf. senatus ), salle de séances pour le sénat : Varro L. 5, 156 ; Liv. 41, 27, 7 ; Fest. 347 || [postert ] lieu de réunion, salon : Lampr. Hel. 4, 3.
Opifex a censoribus sui collegii ad mulctam aliquam aut peregrinationem damnatus, potest de ea re conqueri in Senaculo Consulum et Duodecim-viralium judicum.Rursum art. 18 :
Omnis autem citatio sive ad tribunal Prætoris, sive ad Senaculum, sive ad Consules a publico viatore obiri debet.
Fecit et in colle Quirinali Senaculum, id est, Mulierum senatum, in quo ante fuerat conventus matronalis solennibus duntaxat diebus.
senāculum ī, n
- senatus, a meeting-place for the Senate, hall of sessions, L.