septuplus
septuplus, a, um (ἑπτάπλους), siebenfach, retributio, Augustin. epist. 78, 16: solis lumen, Rufin. Orig. in num. hom. 23, 11. – subst., septuplum, ī, n., das Siebenfache, Vulg. Levit. 26, 18 u. 24 u.a. Augustin. serm. 83, 7. Salv. adv. avar. 2, 10, 48. – adv., septuplum, siebenfach, argentum purgatum s., Augustin. serm. 50, 11: s. puniri, Vulg. genes. 4, 15.
~a sermonum serie
quisquis talibus nocere cupit aut fecit oportet eum ~a emendatione illud emendare(
inter breves et maximas est proporcio noccupla, et inter semibreves vero et maximas est proporcio vigecupla ~a
septemplex, -cis, i. septies plicatus, quod et ~um dicitur
sic emundatum est ejus peccatum, sicut Cain per ~um in diluvio
sibi penam in ~um deberi predixit
‥ liquidi argenti metallo, quod per torridi ignis conflatorium, remota squalenti scoriarum rubigine, ~o expiari perhibetur
si quis te interfecerit, ~um, id est, gravissima ultione puniatur
argentum ‥ purgatum ab omni faece terrena et macula purgatum ~um
tanquam aurum quod per ignem tercio probatur et quasi argentum purgatum ~um Christi diademati infigeretur
discipuli, magistrorum sententias iterata fornace liquantes, preneglectam scoriam excoxerunt, donec fieret aurum ‥ purgatum ~um et perfecte