sericatus
sērĭcātus, a, um, adj. [Sericus],
- clothed in Seric stuffs, dressed in silks, Suet. Calig. 52.
sēricātus, a, um (sericum), mit seidenem Stoffe bekleidet, in Seidenstoff, Suet. Cal. 52, 1. Isid. orig. 19, 23, 6.
caligis ~is aut viridibus publice non utantur
sērĭcātus, (16) a, um (sericum), vêtu de soie : Suet. Cal. 51.
Et omnes trossellos integrorum pannorum ligatos et omnes pannos integrosSericatos , etc.
Atque super pedules se calceolos Sericatos ............................inxit Sericosis .
Cum nos per nostras alias litteras in filis Sericeis et cera viridi sigillatas, etc.
Legitur etiam quod fideli suo apostolo Bartholomæo vestes Sericinas de collobio...... habere concessit.Vide Sericalis.