sica
sica, a curved dagger, poniard
- A curved dagger, a poniard, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 336 Müll. (Ann. v. 496 Vahl.); Cic. Cat. 1, 6, 16; 2, 10, 23; cf. id. ib. 2, 1, 1; Suet. Calig. 32; Mart. 3, 16, 2; Val. Max. 3, 2, 12 al.: tum haec cottidiana, sicae, veneni, peculatus, i. e. for stabbing, Cic. N. D. 3, 30, 74: hinc sicae, hinc venena, hinc falsa testamenta nascuntur, id. Off. 3, 8, 36.—
- II Transf., the edge of a boar's tusk: cum arbore et saxo apri exacuant dentium sicas, Plin. 18, 1, 1, § 2.—Of wit: sicam ingenii destringentes, Amm.30, 4, 9.
chorus inventus est in Graecia; Strabus dicit illud esse pellem cum duabus †sicis [l. sicutis i. e. cicutis ], per quarum alteram aspiratur et per aliam sonus redditur
evaginata sub veste ~a, impetum fecit in regem
amarae mortis acerbitas per ~am perfidi latronis penetralia cordis ipsius [sc. regis ] latenter introivit
~as suas et ferramenta cetera in hoc opus necessaria secum comportaverat
videas huic gladio caput, illi brachium amputari; illos sagittis ‥ peti ‥ illos ~is transpenetrari
hec seca,misericorde
quis michi tribuat sicam vel frameam, / ut preceps irruam in turbam felleam / ‥ / Judamque crucibus millenis torqueam?
~a [(? l. seca ] ad ligna majora sine brachiis iij; ~a [? l. seca ] ad ligna minora cum brachiis
ensis, sic gladius, seca [(gl: ] sic sit armicudiumbasselard
hec cica, A.misericord . ‥ hec ~a, A.a baselard
lego Willelmo B. capellano meum optimum superpellicium et optimam cicam meam
Scilicet de muro antiquo per longum suam(f. sicam) et ita per Irthin usque ad locum, ubi Cambec cadit in Irthin, et sursum per Cambec usque adSicam , quæ descendit de nigra quercu,..... et ex alia parte nigræ quercus usque adSicam Palterkeved, quæ cadit in King, etc.
Cum toto dominico in bosco et plano, in pratis et pascuis, in viis et aquis, in Sichis et moris, etc.Somnerus in Gloss. Saxon. sich, sulcum, vel potius sulcum aquarium, lacunam, liram, elicem, etc. interpretatur, indeque vocem
Et sic a dicta inferiore parte dicti montis directe ex transverso usque ad quemdam Sichetum versus Austrum juxta inferius caput de le Nonepolle, etc.Infra :
Et sic sequendo quendam Sichetum, qui currit usque ad boscum, etc.Mox :
Et sequendo sic quendam Sichetum usque ad quandam aquam, quæ vocatur, etc.
Madoxin Formul. Anglic. pag. 88 :
Tres(selliones) jacentes inter terram quam dictus Henricus quondam tenuit et Sichetam sive Sicheta.
De tota terra infra has divisas, in territorio de Langliserit, scilicet in longitudine inter duos Sikettos, quorum unus cadit inter Nortwayt et Waytwra, et alius cadit inter, etc.Pag. 454 :
Descendendo Scipenleyclogh usque ad proprium Siketum, qui venit ab occidente, et currit versus Orientem, et descendit in Scipenleyclogh.
Sicala, Secale. Charta ann. 1083. apud Murator. tom. 2. Antiq. Ital. med. ævi col. 352 :
Ita sane ut deinde inferatis... annualiter de grano et Sica inVide Sigalum.campo Capa quarta traenda de area, etc.
- 2 SAC-, a curved dagger, poniard: non iam inter latera nostra sica illa versabitur: sicas vibrare: hinc sicae, hinc venena nascuntur.
SICAa short curved sword, a weapon of the Thracians (sica Θρακικὸν ξίφος ἐπικαμπές, Gloss. Labb.: cf. Clem. Alex. Strom. 1.16, 75; Isid. Orig. 18.8). It was used therefore by the Threces in the gladiatorial combats (Suet. Cal. 32; Mart. 3.16): its shape explains the, falx supiua in Juven. 8.201(see Mayor ad loc.; GLADIATOR, Vol. 1. p. 918 b). The annexed woodcut, from a terra-cotta lamp, shows a sica held by a Thracian (Baumeister, Denkm. p. 2099). As being smaller than the ordinary sword, and therefore more easily concealed, and perhaps as being sharp and deadly for a stab, it was the favourite weapon of robbers and murderers (sicarii), the ferrum with which grassator agit rem (Juven. 3.305: cf. Cic. Cut. 3.3, 8; pro Mil. 14, 37); and hence, as a legal term, inter sicarios comes to mean on a trial for murder. [See LEX CORNELIAp. 39.]
[J.Y] [G.E.M]A knife or dagger shaped like the tusk of a wild boar (Pliny H. N. xviii. 1). It was the national weapon of the Thracians (Val. Max. iii. 2, 12), and was used by the gladiators known as Thraeces (Suet. Calig. 32). In Rome it was carried by the lower classes, criminals, ruffians, and bullies, and was regarded as fit for such persons only (Cic. Cat. ii. 10; Quint. Decl. 321).