similago
sĭmĭlāgo, ĭnis, v. simila.
similāgo, inis, f. = simila (w. s.), Cato r. r. 75. Plin. 18, 89. Ambros. in Luc. 8. § 49 u. de Cain et Abel 1, 8. § 30. Vulg. Sirach 35, 4 u. 38, 11.
simila ‥ flos tenuissime farine que et ~o et pollen
hec ~o, est purissimus flos
panes ‥ duos ~ines de dominico et alios duos panes ~ines de communi
brede ‥ ~o ‥ sed hec per metenomiam
nostros ‥ furfures quare repetis qui talium abundantiis ~inum delectaris?
nostrorum verborum furfure sullato, ~inem beati Gregorii desiderabilem vestris auribus proponamus
sĭmĭlāgō, (16) ĭnis, c. simila : Cato Agr. 75 ; Plin. 18, 89.
Simila, Panis ex
similagine. Gloss. Lat. Gr. :
Tresque Similagines cum totidem ciborum partibus accipit, ac secreto pauperibus per fenestram projicit.