sobriefactus
sōbrĭĕfactus, a, um, Part. [sobrius, II., -facio],
- made reasonable, sobered: sobriefactus sermone, Ap. Met. 8, 10, 1.
sōbrie-factus, a, um, vernünftig geworden, Apul. met. 8, 10.
sōbrĭĕfactus, a, um, rendu sage : Apul. M. 8, 10.