soccito
soccito, āre, Naturlaut der Drossel, Suet. fr. 161. p. 253, 1 Reiff. Aldh. de re gramm. in Auct. class. 5, 570.
See: soccitare
soccĭtō, āre, intr., crier [en parlant de la grive] : Suet. Frg. 161.
soccĭto, as, āre, intr.: (detto del tordo), zirlare Svet.