sociabilis
sociabilis, to be joined together, close, intimate
sŏcĭābĭlis, e, adj. [socio],
- that may be easily united or joined together, sociable (not ante-Aug., and very rare): natura nos sociabiles fecit, Sen. Ep. 95, 52: consortio inter reges, Liv. 40, 8: abies maxime sociabilis glutino, Plin. 16, 42, 82, § 225.—Hence, adv.: sŏcĭābĭlĭter, connectedly, Aug. Mus. 5, 15.
sociābilis, e (socio), I) vereinbar, Plin. 16, 225. – II) insbes., gesellig, verträglich, Sen. ep. 95, 52: consortio inter binos Lacedaemoniorum reges, Liv. 40, 8, 12. – Adv. sociābiliter, Augustin. de mus. 5,15.
candidus inter oves Christi sociabilis ibit
si fueris mitis miles cessantibus armis / alloquio, gestu liber, sociabilis esto
cum pastore lupus sociabile fedus inivit
si unus [oculus ] sursum vel deorsum ‥ velit intendere, non indiget ut alterum moneat secum conspicere, quia nullo modo naturaliter vult aspicere absque alterius ~i conspectione
sŏcĭābĭlis, (16) e (socio), qui peut être uni : Plin. 16, 225 || uni : sociabilis consortio inter binos reges Liv. 40, 8, 12, lʼentente liant entre eux les deux rois || sociable : Sen. Ep. 95, 52.
sociābilis e, adj.
- socio, to be joined together, close, intimate: consortio inter reges, L.