solatus
solatus, sun-burnt, sun-struck
sōlātus, a, um, adj. [sol],
- sunburned, sunstruck; subst. masc.: solatis, id est sole correptis, prosunt, Plin. 29, 6, 38, § 118; cf. neutr.: solatum, genus morbi maxime a rusticantibus dicitur, cujus meminit etiam Afranius, a sunstroke, Fest. pp. 300 and 301 Müll.
sōlātus, a, um (v. sol), von der Sonne zu sehr angegriffen, Plur. subst., solati, id est sole correpti, Plin. 29, 118.
1 sōlātus, a, um (sol), qui a reçu un coup de soleil : Plin. 29, 118.
2 sōlātus, a, um, de solor.
3 sōlātus, a, um, de solo.
Caligæ Solatæ, f. Apertæ, pro solutæ. Acta ad Concil. Basileense apud Marten. tom. 8. Ampl. Collect. col. 244 :
Nullus portet....... corrigias auri vel argenti ornatum habentes, nec caligas Solatas, nec mitras siriceas.Joh. Demussis in Chron. Placent. apud Murator. tom. 16. col. 581 :
Caligæ portantur Solatæ cum scarpis albis, de subtus dictas caligas Solatas et in æstate et in hyeme, et aliquando portant scarpas et caligas Solatas cum puntis longis onciarum 111.
Solato, soleis consutus. Stat. MSS. eccl. S. Laur. Rom. :
Canonici.... caligas Solatas et arma offensiva in dictis processionibus non portent.Vide Solare 3.