spinalis
spīnālis, e, adj. [spina, I. B. 3.],
- of or belonging to the spine, spinal (late Lat.): medulla, Macr. S. 7, 9, §§ 22, 24.
spīnālis, e (spina), zum Rückgrate gehörig, Rückgrat-, medulla, Rückenmark, Macr. sat. 7, 9, 22: meatus (Plur.), ibid. §. 24.
verticem angit acies agitata / et furit in flore punctura spinalis
spineale te sertum laureat
spinealem assumit galeam
super quendam ramum cujusdam arboris ~alis vocatea heithorne tree
dolore circa ~alia miserabiliter torquebatur
circa ~alem medullam et spinam ubi multitudo est ossium
medulla ~ali que est in spondylibus dorsi
dolor spine et ~alium musculorum
dorsum sive ~ale pilosum ‥ significat hominem inverecundum
spīnālis, e (spina), de lʼépine [dorsale] : spinalis medulla Macr. Sat. 7, 9, 22, moelle épinière.