Logeion | spina

spīna, ae, f.: a thorn, 3.594, et al.; the vertebrae, spine, backbone, 10.383.

spīna, ae, f. [root spī, whence also spicna, spīca, spinus], a thorn.

I Lit.: cum lubrica serpens Exuit in spinis vestem, Lucr. 4, 61; cf. Prop. 4 (5), 5, 1; Verg. E. 5, 39; Col. 3, 11, 5; Plin. 21, 15, 54, § 91 al.: consertum tegumen spinis, Verg. A. 3, 594; cf. Ov. M. 14, 166; id. P. 2, 2, 36; Tac. G. 17. —Of particular kinds of thorny plants or shrubs: solstitialis, Col. 2, 18, 1: alba, whitethorn, hawthorn, id. 7, 7, 2; 7, 9, 6; 3, 11, 5; Plin. 21, 11, 39, § 68; 24, 12, 66, § 108: Aegyptia, the Egyptian blackthorn or sloe, id. 13, 11, 20, § 66; 24, 12, 65, § 107: Arabica, Arabian acacia, id. 24, 12, 65, § 107.—
- B Transf., of things of a like shape.
- - 1 A prickle or spine of certain animals (as the hedgehog, sea-urchin, etc.): animantium aliae coriis tectae sunt, aliae villis vestitae, aliae spinis hirsutae, Cic. N. D. 2, 47, 121: hystrices spinā contectae (with aculei), Plin. 8, 35, 53, § 125; 9, 59, 85, § 182: spinā nocuus, Ov. Hal. 130.—
  - 2 A fish-bone: humus spinis cooperta piscium, Quint. 8, 3, 66; Ov. M. 8, 244.—
  - 3 The backbone, spine: caput spina excipit: ea constat ex vertebris quattuor et viginti, etc., Cels. 8, 1; 8, 9, 2; 8, 14; Plin. 11, 37, 68, § 179; Varr. R. R. 2, 7, 5; Col. 6, 29, 2; Verg. G. 3, 87; Ov. M. 8, 806: dorsi spina, Aug. Civ. Dei, 19, 4, n. 2: spina quae est in dorso, Gell. 3, 10, 7.— Hence, poet., the back, Ov. M. 6, 380; 3, 66; 3, 672.—
  - 4 Spina, a low wall dividing the circus lengthwise, around which was the race-course; the barrier, Cassiod. Var. 3, 51; Schol. Juv. 6, 588.—
  - 5 A toothpick: argentea, Petr. 32 fin.—
II Trop., in plur.
- - 1 Thorns, i. e. difficulties, subtleties, perplexities in speaking and debating (class.): disserendi spinae, Cic. Fin. 4, 28, 79; cf.: partiendi et definiendi, subtleties, intricacies, id. Tusc. 4, 5, 9; cf.: hominum more non spinas vellentium, ut Stoici, id. Fin. 4, 3, 6.—
  - 2 Cares: certemus, spinas animone ego fortius an tu Evellas agro, Hor. Ep. 1, 14, 4.—
  - 3 Errors: quid te exemta juvat spinis de pluribus una, Hor. Ep. 2, 2, 212.

spīna, ae, f. (von gleichem Stamme mit spica), I) der Dorn, A) eig. u. meton.: 1) eig., Verg., Sen. rhet. u.a.: spinis coronatus, mit einer Dornenkrone, Eccl.: zum Zuhelfteln, consertum tegumen spinis, Verg.: spinis conserto tegmine nullis, Ov.: tegumen omnibus sagum fibulā aut, si desit, spinā consertum, Tac. – 2) meton.: a) der Dornbusch, das dornige Gewächs, Colum., Sen. u.a.: spina alba, Weißdorn, Plin. u.a.: spina Arabica (ἄκανθα Ἀραβική), Plin. 24, 107 (vgl. Gloss. II, 187, 7 ›spina, ἄκανθα‹): spina fullonia, s. fullōnius. – b) = der einem Dorne ähnliche Zahnstocher, Petron.: argentea, Petron. – B) bildl., a) spinae = Sorgen, Begierden, spinas animo evellere, Hor. ep. 1, 14, 4: quid te exempta levat spinis de pluribus una, Hor. ep. 2, 2, 212. – b) spinae, die Spitzfindigkeiten, disserendi, Cic.: partiendi et definiendi, spitzfindige Einteilungen u. Erklärungen, Cic.: spinas vellere, Cic. – II) übtr.: 1) der spitze Stachel des Igels, Stachelschweins usw., Cic. u. Plin. – 2) das Rückgrat, bei Tieren und Menschen, Varro, Cels. u.a.: vollst. dorsi spina, Augustin. de civ. dei 19, 4, 2: spina, quae est in dorso, Gell. 3, 10, 7: medullae spinae, das Rückenmark, Augustin. de gen. ad litt. 7, 16. § 23: poet. übtr., concussae spina carinae, Ps. Cypr. carm. de Iona39. – 3) die Lende, habebat zonam loream circa spicam suam, Itala (Taurin.) Matth. 3, 4. – 4) sacra spina, das Heiligenbein, Kreuzbein, Suet. fr. 62 u. fr. 173 Reiff. (= Suet. bei Fronto ad amic. 1, 13). Hieron. in eccles. tom. 3. p. 490 Vall. (= p. 1166 Migne). Isid. orig. 11, 1, 96. – 5) die Gräte bei den Fischen, Ov. u. Plin.: spinae piscium, Cic. or. pro Q. Gall. fr. (bei Quint. 8, 3, 66.) – 6) die den Zirkus quer durchschneidende, gegen 2 m hohe u. gegen 6 m breite Mauer, um die das Wettrennen stattfand, Cassiod. var. 3, 51, 8. Schol. Iuven. 5, 688. Vgl. circus no. II, 1.

spina [CL] 1 thorn, spine, prickle; b (transf. or fig.); c (~a in oculo or sim.). p675 acutis ~arum aculeis crudeliter coronaretur Aldh. Ep. 4. p. 483; ~e latentis sub herbis inculte telluris fixura in pede lesus est Ord. Vit. IV 15 p. 274; ~e corpus pungentes sanguinem extrahunt Bern. Comm. Aen. 96; rosa que redolet, crescit cum ~a que pungit Holcot Wisd. 180; s1352 nil ‥ voluit nisi solam ~am quae fuerat de corona Jesu Christi Knighton II 73; ~am de proprio pede abstrahere Reg. Whet. II app. 474. b formam coronae quam ipse ‥ spineam portavit in capite, ut ~as ac tribulos peccatorum nostrorum portaret, id est exportaret (Lit. Ceolfridi) Bede HE V 21 p. 343; peccati ~am Ad. Scot QEC 812C; ~as et tribulos quos in horto corporis nostri mater Eva plantavit, jejunium ‥ non funditus eradicet Id. Serm. 210D; ~e ‥ dicuntur divitie pungentes animam Garl. Mor. Scol. prol. gl.; ave ‥ / qui spinam culpe nesciens / spina penali plecteris J. Howd. Cyth. 94. 2. c s1252 confessor gloriosus ‥ in Francorum oculis ~a fuerat lesionis M. Par. Maj. V 280; s1253 Conradus ‥ erat Pape quasi ~a in oculo, Neapolim ‥ exterminavit M. Par. Maj. V 417. 2 thorn-bush, brier, bramble, thorn-tree; b (as boundary marker); c (as cut or uprooted); d (collect.); e (in fig. context, esp. w. ref. to Cant. ii 2 or Matth. xiii 22). dumis, spinis GlC D 374; hunc [collem] spinae spissa cum fronde coronant Æthelwulf Abb. 134; 9‥ loca caricis plena, spina curium [? l. spinarum], secgihtig vel hreodihtig GlH C 421; ~a vel sentrix, þyfel Ælf. Gl.; Thorneia vero Anglice que ~arum insula Latine dicitur Osb. Clar. V. Ed. Conf. 10 p. 85; ~as et tribulos abscidite ‥ in hoc ‥ loco sepulti eritis (Coemgenus 25) VSH I 247; tunc racemos dabit ~a [cf. Matth. vii 16] Walt. Wimb. Van. 103. b ad spinam pariter veniunt, que tercium a sancto Ædmundo terminat miliarium T. Mon. Will. VII 19 p. 292; 1176 confirmavi eis quicquid patris mei fuit ‥ ab ‥ rivulo ‥ usque ad tres ~as sitas in quodam monte petroso Ch. Mowbray 124; metam ‥ constituit ad ~am pregrandem que ultra Melescroft sita, in via que tendit Eboracum Mir. J. Bev. A 297; concedimus ‥ eis Pinchcroft cum duabus acris supra ~am que dicitur ‘Le Coppedethorn’ G. S. Alb. I 204; 1430 dedi ‥ totam terram meam ad ~am propinquiorem terre H. Feod. Durh. 45. c sanctarum scrinia reliquiarum ad terram deposuit et portas basilicarum ~is obturavit Ord. Vit. VIII 11 p. 329; 1257 mandatum est custodi foreste de Whychewud’ quod ‥ faciat habere ‥ persone de Hanebergh, keverones de ~a quot necesse fuerit ad quoddam stabulum faciendum regi Cl 79; 1280 in ~is colligendis in parco de Cestreford’ et plantandis circa dictum fossatum MinAc 768/9 m. 1; 1310 in uno fossato scurando ‥ et cum vivis ~is plantand’ ad longitudinem xxvij perticatarum Ib. 992/8; 1344 in stipend’ ij hominum pro ~is vivis stubband’ et plantand’ ‥ per diem iij d. KR Ac 458/4. d apud spissam ~am juxta terram Roberti S., dimidiam acram Reg. Malm. II 109. e super petrosa et in ~is, ut dominus exponit, seminantur hi qui auditi quidem verbi ‥ utilitatem probant ‥ sed ne ad id quod probant perveniant hujus vitae eos vel adversa terrendo vel prospera blandiendo retardant Bede Luke 431B; sed sicut ~a rosam, genuit Godwinus Edivam que ‥ ex ipso habuit materiam carnis sed a Dei spiritu magisterium sanctitatis Ailr. Ed. Conf. 747C; nascitur lilium inter ~as et justus inter malos germinat Bald. Cant. Serm. 14. 30. 447B; in Dominice messis cultura nec ~a evellitur nec exstirpatur tribulus nec verbum Domini seminatur P. Blois Ep. 5. 15A; 1559 ad Dominici agri ‥ culturam que vepres, ~as, et tribulos haeresium ‥ et schismatum extirpat Conc. Scot. II 141. 3 (var. spec.): a (~a alba) perh. hawthorn; b (~a nigra); c (~a sancta); d (~a prunellifera); e (~a Egyptiaca). a ligna quippe setim levis atque imputribilis feruntur esse naturae, non multum a qualitate albae ~ae distantia Bede Tab. 401B (cf. Bart. Angl. XVII 149: que Grece †acharitis [l. acanthus] dicuntur); alba ~a, heagoðorn GlC A 421; 1268 boscum suum ibidem prostraverunt, succiderunt, et asportaverunt ‥ scilicet arabiles, fraxonos, quercus, et albas ~as CurR 189 r. 9d.; in estate ‥ fructus ~e albe post festum S. Michaelis, de quo comedunt porci multum Gad. 77. 2; ~a alba, i. rampnus SB 40; acantus ~a idem. inde acantus egipciaca, inde acantus [v. l. acantus leuce] id est ~a alba Alph. 1; ~a alba, A. whitthorn MS BL Sloane 405 f. 17. b ~a nigra, slahðorn GlC S 474; aqua decoctionis corticis ~e nigre Gilb. III 173v. 2; asportantes mortuum boscum sine visu ‥ forestariorum et vocat mortuum boscum ‥ alnum, salicem, et nigram ~am Feod. Durh. 239. c ~e sancte, i. rampni SB 40. d corticem ~e prunellifere et quercus novelle in ereo vase ‥ coque Adel. CA 13. e semen ~e Egypciace Gad. 7. 1. 4 spine or prickle (on animal). velut unus de herinaciis ~arum aculeis ‥ obsitus J. Ford Serm. 102. 4; anima purgata, instar ericii suis armatur ~is Ailr. Serm. 441B. 5 spine, backbone; b (w. dorsi). c back. d (~a sacra) sacrum, sacral bone. caput infandum funestos liquerat artus / ‥ spinaque cum trunca membrorum parte remansit Aldh. VirgV 1366; ~a, bodeg GlC S 445; 9‥ ~a, hrygmergliþ WW; 11‥ ~a, rigban WW Sup. 450; os integrum de ~a sancti Ebrulfi habebat quod capellanus de capella Henrici regis Francorum subtraxerat Ord. Vit. VI 10 p. 115; dorsi ‥ medietas ‥ ~a vocatur, ~e ‥ juncture spondilia nuncupantur Osb. Glouc. Deriv. 171; a collo superius per ~am deorsum Gir. TH II 20; 1307 habuit 2 plagas ‥ in dorso suo juxta ~am DocCOx 166. b epar conjungitur ~e dorsi Ps.-Ric. Anat. 36; ab eodem loco per cervicem egreditur nervus usque ad ~am dorsi R. Marston QD 402; baculum ‥ arreptum in dorsum pueri cum gravi impegit assultu, ita ut ~am dorsi infringeret Mir. Wulfst. II 17; a cunabulis ‥ lumborum dolore laboraverat ‥ ~a dorsi contracta Mir. Fridesw. 20. c serpens ‥ molari lapide ictus in ~am Lib. Monstr. III 9; cornipedis spina vectus per squalida rura Aldh. VirgV 642; 1294 (14c) duo frustra de singulis ~is boum et porcorum in ipsa abbacia mactorum Cart. Chester 633; onera equorum ~is, curribus derelictis, propter faciliorem itineris expedicionem, portanda decrevit Ps.-Elmh. Hen. V 23. d sacra ~a, lendenban neoþeweard Ælf. Gl.. 6 tap, spigot. ad foramen obicis qui usitato nomine ~a seu pessulum dicitur J. Worc. 46. 7 (of spiked artefact): a brooch, pin. b spur. a ~a argentea vel aurea peplo velum configunt J. Godard Ep. 233. b ~a est equitum, unde verbum: me pungit spina Garl. Mor. Scol. prol. gl..

1 spīna, (12) æ, f. , ¶ 1 épine : Virg. En. 3, 594 ; Tac. G. 17 || solstitialis Col. Rust. 2, 18, 1, ou alba spina Plin. 21, 68, aubépine ; Ægyptia Plin. 13, 66, prunellier dʼÉgypte || [fig.] = difficultés, subtilités : disserendi spinæ Cic. Fin. 4, 79, les épines de la dialectique, cf. Cic. Fin. 4, 6 ; Tusc. 4, 9 || = soucis : Hor. Ep. 1, 14, 4 || défauts : Hor. Ep. 2, 2, 212 ¶ 2 épines, piquants dʼanimaux : Cic. Nat. 2, 121 || épine dorsale : Virg. G. 3, 87 ; Plin. 11, 179, etc.; Gell. 3, 10, 7 || [poét.] le dos : Ov. M. 6, 380, etc. || sacra spina Suet. d. Fronto Ep. ad amic. 1, 13, os sacrum || arête de poisson : Cic. d. Quint. 8, 3, 66 || mur peu élevé qui traversait le cirque : Cassiod. Var. 3, 51 ; Schol. Juv. 6, 588.

spīna, ae f

1. (poët.; postklass.) doorn, meton. doornstruik; ➤ ~ creat rosas;
2. stekel, pen;
3. (vis)graat [piscium];
4. (pre- en postklass.) ruggengraat; (poët.) rug [sacra heiligbeen];
5. (Petr.) tandenstoker [argentea];
6. (metaf.) (plur.) netelige kwesties [disserendi; partiendi et definiendi ingewikkelde onderverdelingen en definities];
7. (poët.) kwellende zorg; ➤ -as animo evellere.

spina , ae. f.
茨。螫。尖嘴。魚骨。不中聽之文。— dorsi 脊梁骨。膂。

Suggest a Translation
See an image

, Dolii epistomium, quod spinæ majoris speciem referat : vox Italica, de qua Oct. Ferrarius. Aribo Episc. Frisingensis in Vita S. Corbiniani n. 2 : Contigit,..... ut musto vehementer intumescente, magni fervoris vim vas sufferre nequiret, Spinamque tam fortiter rejiceret, ut ejus sonitus in cellula ad aures viri Dei perveniret. Mox : Arrepta clave festine cellarium intravit, et in introitu Spinam pede invenit. Anonymus de Desolatione Monasterii Morimundensis in agro Mediolanensi : Quidam ex prædonibus domum, in qua vinum servatur, intrantes, extraxerunt Spinas, sicque indicibili nequitia, vinum, quia portare non poterant, effuderunt. Mox : Et apprehendens unam de Spinis, quæ jacebat in terra, voluit meatum vini obtrudere, etc. Statuta Riperiæ cap. 4. fol. 9. v° : Omnes vendentes vinum ad minutum non audeant, nec præsumant tenere aliquam Spinam seu canellam, vel brocalium, etc. Pluries ibi. Adde Statuta Astens. Vide Spineta.

, Dorsum : de equis dicitur apud Elmham. in Vita Henrici V. Reg. Angl. cap. 23. pag. 51 : Onera equorum Spinis, curribus derelictis, propter faciliorem itineris expeditionem, portanda decrevit. Vide Spinale. Spina montis, in charta ann. 1141. apud S. Rosa de Viterbo Elucidar. Append. pag. 39.

, Morbi genus. Miracula S. M. Magdalenæ de Pazzis tom. 6. Maii pag. 313 : Puer trimulus pati cœperat Spinas ventosas quæ brachium pedemque sic exederant, ut latus quinque vel sex plagis in directum apertis hiaret, atque assulæ ab ipso osse decederent. Cruces et imagines, signum excommunicationis et interdicti. Roger. Hovedenus in Richardo I. ann. 1197. pag. 775 : Johannes Cumin Dubliensis Archiepiscopus, malens exulare, quam enormitates illas sibi et ecclesiæ factas diutius sustinere impunitas, excommunicavit prædictos præsumptores et interdicti sententiam dedit in Archiepiscopatum suum, et abiit, præcepitque cruces et imagines cathedralis Ecclesiæ in terram deponi et Spinis circundari ; ut sic malefactores illi terrerentur, et a voluntate sæviendi in bona Ecclesiæ revocarentur. Hæc pluribus exponuntur in voce Reliquiæ.

spīna ae, f

SPI-, a thorn: spinae acutae, V.: spinis conserto tegmine nullis, O.—A prickle, spine: animantium aliae spinis hirsutae: spinā nocuus, O.—The backbone, spine: duplex, V.: a spinae crate teneri, O.: Spina viret, the back, O.: spinae curvamen, O.—Fig., plur, thorns, difficulties, subtleties, perplexities: disserendi spinae: partiendi et definiendi, intricacies: spinas animo evellere, cares, H.: Quid te exempta levat spinis de pluribus una, errors, H.

spina

Saved

Recent