stacta
stacta, ae, or stactē, ēs, f., = στακτή,
- myrrh-oil.
- α Stacta, Lucr. 2, 847; Plaut. Truc. 2, 5, 23 (470); id. Most. 1, 3, 151 (307); Plin. 12, 15, 35, § 70.—
- β Stacte, Plaut. Curc. 1, 2, 5 (100); Plin. 13, 1, 2, § 17.—Also, myrrha stacta (stacte), Scrib. Comp. 125; 145; Plin. 12, 15, 35, § 68.—Plur., Col. poët. 10, 173.
stacta, ae, f. u. stactē, ēs, f. (στακτή), das Myrrhenöl, der Myrrhensaft, das Myrrhenharz, Form -cta, Lucr. 2, 847. Plaut. most. 309 u.a. Plin. 12, 70: myrrha stacta, Scrib. Larg. 125. – Form -cte, Plaut. Curc. 100 G. Plin. 12, 68. Hieron. cant. cantic. homil. 1. § 2: myrrha stacte, Scrib. Larg. 144. – Plur., Colum. poët. 10, 173.
‘~en’ quae similiter de arbore eodem modo manatur, sed non coit in unum ut resina aptaque ad medicinam
~e et onycha, galliano boni odoris et thure lucidissimo, quae cuncta ad significationem aeternorum bonorum ‥ constat pertinere
~en,stor þe bið of gewringe
taceo de ‥ aloe et ~e et resina
thymiama est quedam confectio preciosissima ex onyca et ~e, galbano et thure preparata
~en, quidam exponunt mirram, quidam ammoniacum
~en, stillatio
~er i. gutta
nardus est herba modica et spinosa, calida et odorifera: unde a Grecis spica nardo ~es appellatur ut dicit Isidorus libro 17
1 stacta, (15) æ, f. (στακτή), stacté, essence de myrrhe, myrrhe : Pl. Truc. 476 ; Lucr. 2, 847 || ou stactē, ēs, f. , Pl. Curc. 100 ; Plin. 13, 17.