stannatus Save Georges DMLBS Gaffiot 2016 stānnātus (stagnātus), a, um (stannum), verzinnt, Th. Prisc. 4, 1. Plin. Val. 1, 31 u. 3, 14. stannatus v. steinatus stannātus, a, um (stannum), étamé : Th. Prisc. 4, 1.