stanneus
stannĕus (stagnĕus), a, um, adj. [stannum],
- made of stannum: vasa, Plaut. Fragm. ap. Fest. s. v. narica, p. 166 Müll.; Plin. 30, 7, 19, § 38: cacabus, Col. 12, 42, 1: pyxis, Plin. 29, 2, 10, § 35; 30, 5, 12, § 38: nummi, Dig. 48, 10, 9.
stānneus, a, um, s. stāgneus.
stannĕus, a, um (stannum), dʼétain : Col. Rust. 12, 42, 1 ; Plin. 30, 38.