stausare

, f. Proponere, objicere. Charta ann. 1506. apud Ughellum tom. 1. Ital. sacræ col. 1362 : Habebat in omnibus licentiam et firmissimam potestatem in omni loco istud munimen ostendere et Stausare, agere, etc. Leg. fortassis Stansare, ab Italico Stanziare, decernere, constituere.

stausare

Saved

Recent