statutio
stătūtĭo, ōnis, f. [statuo],
- a placing, setting up, erecting: tigni, Vitr. 10, 5 med.
statūtio, ōnis, f. (statuo), die Hinstellung, Errichtung, tigni, Vitr. 10, 2, 10.
omnes firmas ~ones nostras litterarum serie confirmamus
ut omnis per quem hec statucio violaretur, privaretur et ipse regno celesti
habemus etiam ex antiqua ~one qualibet hebdomada annuatim duas summas frumenti ad coquinam nostram
licet in humana ordinacione de perpetuitatis heredibus et aliis mundanis statuicionibus sit magna temeritas
non ‥ humana statuicio sive eleccio cogit Christum ut sit cum filiis suis per graciam
stătūtĭō, ōnis, f. (statuo), pose [dʼune poutre] : Vitr. Arch. 10, 2, 10.
Et facio Statutionem, et meus heres similiter faciat per omne tempus, ita quod tu et tuos successores habeatis semper et teneatis justitias de parrochia Pla de Curts.Vide Statuitio.
Statutiones, quæ plebeia lingua Keure vocantur, super quoslibet S. Petro attinentes non agat.Vide Chora.
Nos vero prædictas assignationem et Statutionem laudavimus, concessimus et approbavimus.