stordatus
Stordito. Ita porro nostri appellabant, qui a prælio quod
Estourvocabant, uti alibi docemus, recens venerant, tanquam qui nondum sui compotes essent præ certaminis horrore et fragore. Scio alias originationes dedisse viros doctissimos, quas probent alii per me licet. Epist. Petri de Condeto Capellani Regis tom. 2. Spicilegii Acheriani pag. 553 :
Et qui erant extra naves adeo erant fatigati et Stordati, quod vix poterant se sustinere.
Sperdut, eadem notione, ibidem.
Stordoiervero et
Stordoirappellatur Trapetum seu mola olearia, inter Redit. comitat. Namurc. ann. 1289. ex Reg. Cam. Comput. Insul. sign.
Encor i a li cuens deux Stordoiers d'oile, ki rendent cascun an à conte xxxvij. livres d'oile, si ne croist ne n'abaisse, s'on ni fesist plus de Stordoiers...... Si doit on pour la tenure tenans à Stordoir par an dix deniers.