stormus
NotæItali dicunt,[l. ad Stormum pulsant.Nolæ]
Ecce subito audierunt sonum valde terribilem campanarum in turri, proprie Storme, per certos fratres monasterii, reformari procurantes procuratum.Vide Stremita.
Estourmie, apud nostros, quibus
Estouridem fuit quod
StormoItalis.
Cassidorus et tout le sien Oultre la fraite ou dur Estour Se prouverent moult bien le jour.
Et Bertrand commenda c'on cesse l'Estormie.
Hoc est, antequam ad arma sonitu campanæ excitaretur.A Roen les tramist en une compaignie Por la cité sorprendre, ainz qu'el fust Estormie.
Estorbage, pro Conclamatio ad arma usurpari videtur ibidem :
Pour sa serour rescourre l'Estorbage arestat.
Là peut on voir testes voler, poings couper, chevaux esbouler, et grande Estourmie de gens.Et vox
Estourmir, pro
pugnare, vel
velitare. MS. :
Alibi :Je veul aler orendroit Estourmir.
Guill.Ceus de Bordele veissiéz Estormir.
Guiart:
Et an. 1284 :Nuit et jour de la dedans issent, L'ost au Roy de France Estourmissent.
Idem ann. 1294 :Uns et autres qui s'Estourmissent, Du lonc de l'ost en fremissant, Revont hors des tentes issant.
Vide Bormis.Com personnes desestourmées Commence l'estrif aux espées.
Quant il furent u champ de la bataille, et les eschielles furent ordenées d'une part et d'autre, li fors rois Clodovées donna signe à sa gent de l'Estour commencier.Ubi Aimoin. lib. 1. cap. 15. ibid. pag. 39 :
Bellum aggredi imperat.Hinc vox
Estormir, Pugnare, quæ interdum Convenire, tantum sonat, ut in Hist. contin. Guill. Tyrii apud Marten. tom. 5. Ampl. Collect. col. 622 :
Li Sarrasins de l'ost s'Estormissoient plus por veoir son biau contenementInde etiam(d'icellui Chevalier) que por autre chose.
Jehan Courtot maistre d'Estormey, etc.
Stormet
Stoureodem significatu dixerunt,
StormoItalos accepisse probabile est.
Blancassetin Cantilena de Comit. Beatrice apud Crescimb. pag. 239 :
Infra :Can le Storm sera méchant (meschatz) Cascun devesset ascesmatz.
Escus traucar et desgancir Veirem al entrar de le Stor.
Hoc tamen Statutum non habeat locum in Stormeno, miscella, aut in prælio.Vide Oct. Ferrarii Orig. Ital.
Storno, Graff. Thesaur. Ling. Franc. tom. 6. col. 710. in
Storieet
Sturm, Raynouard. Lexic. Roman. tom. 5. pag. 380. voc.
Estornet
Estornir, infra Strumum, Sturma, Stramita et Stremita. Apud Acharisium in
Stormiscolegitur
Sonare le campane à la Stormita.
Et eo die fuit maximum Stornum in mercata veteri.
Pulsare teneatur et debeat dictus custos statim cum audiverit campanas aliquas in civitate alicujus parrochiæ pro rumore vel rixa pulsare ad Stornum seu martellum.Infra :
ad Sturnum.