strategema
strategema, a stroke of generalship, stratagem
strătēgēma, ătis (dat. and abl. plur. strategematibus, Front. 4 praef.), n., = στρατήγημα.
- I Lit., a piece of generalship, a stratagem: consilium illud imperatorium fuit, quod Graeci στρατήγημα appellant, Cic. N. D. 3, 6, 15; Val. Max. 7, 4, De strategematis; Flor. 1, 13, 6; 2, 6, 12 sq.; 3, 10, 2 et saep.; and cf. the work of Frontinus, Strategematicōn libri quattuor.—
- II Transf., in gen., any stratagem, artifice, trick: interim Rufio noster strategemate hominem percussit, Cic. Att. 5, 2, 2.
stratēgēma, atis, Genet. Plur. atōn, n. (στρατήγημα), die Kriegslist eines Feldherrn Val. Max. 7, 4 in. Frontin. strat. praef. libr. 1 u. libr. 4. – übtr., strategemate hominem percussit, er hat den Mann durch eine Kriegslist geschlagen, Cic. ad Att. 5, 2, 2.
Egypciorum religio ‥ policia veterum Athenarum ‥ Parnasi poemata, ~aton Palamedis, et alia infinita scienciarum secreta
aut noctu agmine silente castra movent, aut aliquo stratagemate eludunt
in Stratagematibus Julii legitur Clearchum ‥ dixisse principem exercitui magis esse timendum quam hostem
illo alto stratagemate, quo paulo ante inimici usi fuerant, perculsus
ait se clam ‥ discessurum, quo fugae haudquaquam simulatae fidem faciat. rex ‥ tantum abfuit ut Edouardi ardori indulserit, ut ‥ prohibuerit ne id genus ~atis moliretur
strătēgēma, ătis, n. (στρατήγημα), stratagème, ruse de guerre : Flor. 1, 13, 6 || [en gén.] stratagème, ruse : Cic. Att. 5, 2, 2 || abl. pl., -tis Val. Max. 7, 4.
stratēgēma atis, n
- , στρατήγημα, a stroke of generalship, stratagem: strategemate hominem percussit.