About
Menu

stratilates

stratilates [στρατηλάτης] 1 leader or commander of or in a military force. item a sterno ‥ hic ~es, -tis, i. dux militum Osb. Glouc. Deriv. 516; apparitores ‥ licenter exigunt quod eis debetur ex sportulis, et omnium ~um ordines salarium constitutum juste accipiunt J. Sal. Pol. 590B; assint [sc. in castro] etiam stratillates [vv. ll. ~es ~is, stratiles; gl.: fortes milites ostes sternentes, conestabeles, espies, fors chevalers, sergauns], quibus decertantibus scatesum [gl.: locum refugii] maneat inconcussum Neckam Ut. 105; mors ‥ / ‥ / jungit fusarios centurionibus, / sternit stivarios cum stratilatibus Walt. Wimb. Sim. 131; 1325 dilectum ~em nostrum et vestrum alumpnum Bernardum Peregrini Foed. IV 124. 2 (understood as class of) thief or robber (? assoc. w. CL strata = ‘street’ and satelles). quidam in specie Nicholai ‥ apparuit ‥ in sompnis ‥ precipiens eis ut ~is quos injuste incarceraverant ‥ liberarent P. Cornw. Rev. II 651 f. 355ra; raptor, vel predo, latro, latrunculus, et fur, / sunt et stratilites Garl. Syn. 1585B; vispilio quasi vi spolians de jure vocatur; / quos clam stratiletes quasi strata dico latentes Ib. 1585C; 1294 tanquam stratores seu stratillites publici Reg. Cant. I 1 (v. strator 1b) (= Conc. II 202a); a thefe ‥ stratilles, raptor ‥ latro CathA.

Saved

Recent