striatura
strĭātūra, ae, f. [strio],
- a being channelled or fluted, a fluting, striature, Vitr. 4, 3, 9; Sid. Ep. 4, 8.
striātūra, ae, f. (stria), das Gestreifstein, die Streifenform, die Auskehlung, Kannelierung, Vitr. 4, 3, 9. Sidon. epist. 4, 8, 4.
strĭātūra, æ, f. (stria), striure, cannelure : Vitr. Arch. 4, 3, 9.