stria
strĭa, ae, f.,
- a furrow, channel, hollow: quā aratrum vomere striam facit, sulcus vocatur, Varr. R. R. 1, 29, 3; the flute of a column, Vitr. 3, 4, 14; 4, 1, 7 al.; 4, 1 med.; 4, 4 med.; Plin. 22, 22, 46, § 92.
stria, ae, f., die Riefe, die Vertiefung, rimosa, Plin. 22, 92: quā aratrum vomere striam facit, sulcus vocatur, Varro r.r. 1, 29, 3. – Insbes., a) die Falte im Gewande, Apul. flor. 15. p. 17, 12 Kr. – b) als t.t. der Architektur, der Streifen, die Auskehlung, Kannelierung, Kannelüre, der Steg an den Säulen usw., Vitr. 3, 4, 14; 4, 1, 7; 4, 3, 9; 4, 4, 3.
strĭa, æ, f. , sillon : Varro R. 1, 29, 3 || cannelure : Plin. 22, 92.
Striga, Venefica. Lex Salica tit. 57. § 2 :
Si quis mulierem ingenuam Striam clamaverit aut meretricem, etc.§ 3 :
Si Stria hominem comederit, etc.Capitula ad Legem Alaman. cap. 22 :
Si quis alterius ingenuam decriminat, seu Stria aut herbaria si sit, et eam priserit, etc.Vide Striga 1.
Estriesmagos et veneficos appellat MS :
Dont maintes gens par leurs folies Quident estre par nuit Estries.
Tele est hideuse comme Estrie.
Striasad nocturna sacra deportare creditur. Lex Salica tit. 57. § 1 :
Si quis alterum hereburgium clamaverit, hoc est Strioportium, aut qui æneum portare dicitur, ubi striæ concinunt, etc.