stridulus
stridulus, creaking, rattling, hissing, whizzing, buzzing
Frieze-Dennison Vergil
strīdulus, a, um: adj. (strīdō), hissing, whizzing, twanging, 12.267.
strīdŭlus, a, um, adj. [strideo],
- creaking, rattling, hissing, whizzing, buzzing, stridulous (poet. and in post-Aug. prose): stridula cornus (i. e. hasta), Verg. A. 12, 267: fraxinus, Claud. in Ruf. 3, 218: plaustra, Ov. Tr. 3, 12, 30: fax lacrimoso stridula fumo fuit, id. M. 10, 6: manus monstri (i. e. elephanti), Sil. 9, 627: stridula et tenuis vox, Sen. Ep. 56, 2: examina apum, Claud. Cons. Hon. 4, 380.
strīdulus, a, um (strido), zischend, schwirrend, klirrend, knarrend, saufend, cornus (v. Speer), Verg.: tela, Lucan.: plaustra, Ov.: sibila, Lucan.: adducta stridula nervis ballista, Sil.: tenuis et str. vox, Sen.
ad ~ae [gl.: ] bucinae sonum [cyrmyndre ] Pelagius Ep. ad Dem., PL XXX 44A
stili calamo stridulo / caraxante persedulo(
quedam ~a cornix ad plagam voce pejorem cantavit
~a clangente archangeli salpice
~is vocibus infremendo
ex nimia soliditate vox fit ~a
emittet sub aquis stridula flamma sonum
frendens in eum dentibus ~is
~a vocum simphonia
plausui et favori adortantium respondebat ~us aer
alii ~os dentibus chachinnos †infrenabant [? l. infrendebant ]
strīdŭlus, (14) a, um (strido), qui rend un son aigu, strident, perçant, sifflant, grinçant : Sen. Ep. 56, 2 ; Virg. En. 12, 267 ; Ov. Tr. 3, 12, 30.
strīdulus
adj.
- strido, creaking, rattling, hissing, whizzing, buzzing: cornus (i. e. hasta), V.: Fax fumo, O.