strigilis
strigilis, a scraper, strigil
Could not find strigiles in Logeion dictionaries.
strigiles Noun: feminine vocative plural, Noun: feminine nominative plural, Noun: feminine accusative plural of strigilis
strĭgĭlis, is (gen. plur. striglium, Vitr. 4, 4, 3; abl. striglibus, Juv. 3, 263), f. [stringo].
- I Lit., a scraper (made of horn or metal) used by bathers for removing the impurities of the skin, a strigil, = στλεγγίς, Plaut. Stich. 1, 3, 77 (231); id. Pers. 1, 3, 44 (124); Varr. ap. Non. 223, 7; Cic. Fin. 4, 12, 30; Hor. S. 2, 7, 110; Pers. 5, 126; Suet. Aug. 80; Sen. Ep. 97, 47; Juv. 3, 263; Pers. 5, 126; cf. Becker, Gallus, 3, p. 86 (2d. ed.).—
- II Transf.
- A A surgical instrument of a similar shape, for dropping a liquid into the ear, Cels. 6, 7; Plin. 25, 13, 103, § 164. —
- B Among the Spaniards, a small bit of native gold, Plin. 33, 3, 19, § 62.—
- C = stria, the flute of a column, Vitr. 4, 4, 3.
strigilis, is, Abl. ī, Genet. Plur. ium, f. (stringo), I) = στλεγγίς, das zum Abreiben der Haut beim Baden gebrauchte Schabeisen (aus Metall oder Horn), der Striegel, Cic. u.a. – II) ein chirurgisches Werkzeug, etwas in das Ohr zu tröpfeln usw., die Ohrenspritze (griech. ὠτεγχύτης), Cels. 6, 7, 1. – III) ein kleines Stück gediegenes Gold (in Spanien), Plin. 33, 62. – IV) die Auskehlung, Kannelierung an den Säulen, Vitr. 4, 4, 3. – ➳ Akk. Sing. auch strigilim, Lucil. 1283; vgl. Charis. 126, 6: Genet. Plur. synkop. striglium, Vitr. 4, 4, 3 Rose (auch einige Hdschrn. bei Plin. 28, 55 u. 31, 131): Dat. Plur. synkop. striglibus, Iuven. 3, 263.
~is, -is ‥ pro patella dicitur ‥ unde Juvenalis ‘i, puer, et ~es ‥ ad balnea defer’
strigillus,aera, aerenscreop
~is ‥ dicitur et pro ferro illo unde equi purgantur
hic strigillis, i.estreille
equum ‥ ~i tergit
in habena et strilla ad equum episcopi
pro j capistro ad ‥ palefridum iiij d. item pro j ~i ij d.
R. B. pro ij duoden' strigulorum, pretio duoden' ij s.(
in uno streillo pro equis xv d.
in v novis ~is empt' viij d.
in cingulis pro ‥ equo vij d. in una strigula ij d. ob. in ferruris ejusdem ij s.
in uno ~i
injunxit famulo ut ~em ferret in una manu et cereum in altera et sic nudus precederet processionem
an horsecome , strigil, -ilis, hic
ascendens si vir fuerit dignus famulatu, / ascendentis equum ‥ / strigilis instantis manibus teneatur utrisque
xvj s. pro duabus duodenis ~ium pro quolibet pari viij d.
a styrope , ~is, strepa, scansile
a trusse for hose , strigil, -ilis, hic
hoc strigillum, A.morelle
responsum ‥ quod per ~es et veneficas suas a demoniis acceperat
strĭgĭlis, (13) is, f. (stringo), ¶ 1 strigile [sorte dʼétrille pour nettoyer la peau après le bain] : Cic. Fin. 4, 30 ; Hor. S. 2, 7, 110 ; Sen. Ep. 95, 47 ¶ 2 sorte de seringue pour les oreilles : Cels. Med. 6, 7 ; Plin. 25, 164 ¶ 3 parcelle [dʼor natif en Espagne] : Plin. 33, 62 ¶ 4 cannelure : Vitr. Arch. 4, 4, 3.
➳ acc. em et aussi im Lucil. d. Char. 126, 6 ; abl. ī ; gén. pl. ium et sync. striglium Vitr. Arch. 4, 4, 3 ; abl. sync. striglibus Juv. 3, 263.
- 1. schraapijzer, huidkrabber (om zalfachtige olie van de huid af te schrapen);
- 2. (med.) (oor)spuit;
- 3. (archit.) cannelure.
strigilis is (plurabl. striglibus, Iu.), f
- STRAG-, a scraper, strigil(of horn or metal, for bathers), C., H., Iu.