stromateus
strōmate͡us, eī, m. (στρωματεύς), I) Schrift vermischten Inhaltes, Titel einer Schrift des Caesellinus, Prisc. 6, 40: u. des Origines, Hieron. epist. 84, 3 (wo Genet. Plur. stromateon). – II) Beiname des T. Flavius Klemens von Alexandrien, als Verfasser von στρώματα, Cassiod. inst. divin. litt. 1 u. 8.
Stroma. Sigebert. Chronogr. apud Pertz. Scriptor. tom. 6. pag. 272 :
Opere Stromateo tripliciter digessi, ad litteram, allegorice, mythologice.Joannes Januensis :
Stromaciam, cingulum varie contextum cum gemmis.