stropha
stropha, a trick, artifice
strŏpha, ae, f., = στροφή.
- A strophe in the chorus of the Greek and Roman dramas, Macr. Somn. Scip. 2, 3, 5; Victor. p. 2501 P.—
- II A trick, artifice (not ante-Aug.; and, as in Greek, mostly plur.): verbosae, Phaedr. 1, 14, 4; Sen. Ep. 26, 5; Prud. Apoth. 37 prooem.; Hier. in Ruf. 3, 14 al.—Sing.: ego aliquam stropham inveniam, Plin. Ep. 1, 18, 6; Mart. 11, 7, 4.
stropha, ae, f. u. strophē, ēs, f. (στροφή), das Drehen, Wenden; dah. I) die Wendung, elegantes strophae, die elegante Pantomime, Petron. 60, 1. – II) in der lyrischen Dichtkunst (bes. in den dramatischen Chören), die Strophe, entgegengesetzt der antistropha (antistrophe), Macr. somn. Scip. 2, 3. § 5. Mar. Victorin. 1, 16. § 1 u. 10. p. 58, 7 u. 59, 19 K. (wo strophe u. antistrophe). – III) die List, der Kunstgriff, auch im Plur., Sen., Plin. ep. u.a.
xxvj perle in quadam ~fa pergameni
exposco ‥ nequaquam hujus perturbationis ~fa scandalizari
Judas Scarioth strofa deceptus iniqua
~fam [gl.: fraudem ] in abdito perpetratam
ni fallax caupo strofas infundat aquosas
invisos habeo, et cum strofa sternere nitor
ve captiosis sicophantarum ~phis
convicanei ejus ‥ multimodas inferebant ~phas parum cauto
si auditus vario organorum cantu, vocumque flexionibus mulceatur ad carmina poetarum, comoediarum et tragoediarum actus, mimorum urbanitates, et ~phas et quidquid hujusmodi per aurem incedit, virilitatem mentis effeminat
fuit ‥ episcopus qui per ~pham mirabilem, ne et trupham dicamus, episcopatum obtinuit
strŏpha, (14) æ, f. (στροφή), ¶ 1 strophe [partie chantée par le chœur évoluant de droite à gauche ; opp. antistrophe ] : Macr. Scip. 2, 3, 5 ¶ 2 [surtout au pl.] détour, ruse, artifice : Sen. Ep. 26, 5 ; Plin. Min. Ep. 1, 18, 6 ; Mart. 11, 7, 4 ; Petr. 60, 1.
stropha ae, f
- , στροφή, a trick, artifice, Ph.