studiose
studiose, eagerly, zealously, anxiously, carefully, studiously, devotedly
stŭdĭōsē, adv., v. studiosus fin.
studiōsē, Adv. (studiosus), a) eifrig, Cic. u.a.: quo studiosius armarentur... praemia proposuit, Nep.: qui haec caelestia vel studiosissime solet quaerere, Cic. – b) geflissentlich, absichtlich, cum studiose de absentibus detrahendi causā malitiose contumelioseque dicitur, Cic. de off. 1, 134.
tam libenter tamque ~e ab illo auditus est
dispersos homines ‥ propter rationem atque orationem ~ius audientes
quod ~e et diligenter in ipsa pueritia sacris litterarum studiis animum dederit
homo ‥ ardore animi excitatur ~ius ad virtutem
servatur ~issime tante virtutis conscium indumentum
cum aliquis ~e cogitat quomodo alterius secretum scire valeat
decertare volens trutinet primo studiose / quem fructum poterit hinc carpere
si ~e aliquos retinuerit sine licencia
voluntaria pollutio [sc. carnis ] ‥ ~e et voluntarie procurata
stŭdĭōsē (11) (studiosus), avec application, avec empressement, avec ardeur : Cic. de Or. 2, 253 ; Br. 121, etc.; studiosius aliquem commendare Cic. Fam. 13, 54, recommander qqn plus chaudement ; studiosissime Cic. Rep. 1, 15 ; Off. 3, 101 || avec passion : Cic. Tusc. 3, 50.
studiōsē adv.with comp.and sup.
- studiosus, eagerly, zealously, anxiously, carefully, studiously, devotedly: Texentem telam studiose offendimus, T.: pila ludere: discere: ego cum antea studiose commendabam Marcilium, tum multo nunc studiosius, quod, etc.: ea (utilia) studiosissime persequi.