subcontinuativus
subcontinuātivus, a, um (subcontinuatio), unmittelbar fortgesetzt, Prisc. 16, 3 u. 4.
hee ‥ species [conjunctionum ] in inclinacionibus monstrantur, quod si sub inclinacionibus sint ut earum materia, tunc dicentur ~e, subdisjunctive
aliae [conjunctiones ] sunt quae sensum in quo habentur praeponi alteri sensui naturaliter volunt, veluti continuativae, ut ‘si, nisi’, ~ae, ut ‘quoniam, quum’
et ~ae: ‘quoniam haec domus tibi non placet, altera tibi querenda est’