subcontrarius

subcontrarius [LL] 1 partially or somewhat contrary. s1423 nautarum scaphas in ~io vento conscendimus Amund. I 126. 2 (log.) subcontrary. si utraque [enuntiatio] particularis, tunc ‥ erunt diverse qualitatis et tunc ~ie, ut ‘quidam homo currit’, ‘quidam homo non currit’ Shirwood Log. 227; nec loquitur de his ~iis, ‘aliquid est’, ‘aliquid non est’ Bacon CSTheol. 58; non dicimus sermones contrarios sed potius ~ios Siccav. PN 74; complexa subalterna et ~ia non opponuntur, quia possunt simul esse vera Ockham Quodl. 549; lex et natura ~iarum est quod si una est vera, reliqua erit falsa, in omnibus terminis substancialibus Wycl. Log. I 19.