subcumbus Save Georges Gaffiot 2016 Du Cange subcumbus (succumbus), ī, m. (sub u. cumbo), der Grenzstein, Gromat. vet. 305, 9 u.a. subcumbus (succ-), ī, m. , borne dʼun champ : Grom. 305, 9. SUBCUMBUS, Terminus cavus. Vide Cumba 2.