suberigo
sub-ērĭgo, no perf., ectum, 3, v. a.,
- to raise up from below (post-Aug.): Isthmon curvata sublime suberigit unda, Sil. 15, 155: effultus in cubitum suberectusque, Ap. Met. 2, 21, 2; Marc. Emp. 20.
sub-ērigo (ērēxī), ērēctum, ere, in die Höhe richten, Sil. 15, 155. – Partiz. subērēctus bei Apul. met. 2, 21. Marc. Emp. 20.
sŭbērĭgō, (16) ērēctum, ĕre, tr., faire monter en hauteur : Sil. 15, 155.