subluco
sub-lūco, āre, 1, v. a. [lux],
- to trim, cut away, thin out the branches of a tree, to admit light: sublucare arbores est ramos earum supputare, et veluti subtus lucem mittere, Fest. p. 348 Müll.: arbor ... nisi a domino sublucari non potest, isque conveniendus est ut eam sublucet, Paul. Sent. 5, 6, 13; cf. colluco.
sublūco, āre (sub u. lux), licht machen, auslichten, arborem, Fest. 348 (b), 16. Paul. sent. 5, 6, 13.
sublūcō, āre (lux), tr., éclaircir, émonder : Fest. 348, 16.