sublinguium
sublinguĭum, ii, n. [sub-lingo],
- the epiglottis, Isid. 11, 1, 59.
sublinguium, iī, n. (sub u. lingua), der Kehldeckel, Isid. orig. 11, 1, 59.
dentibus, linguae, ori, uvae, guttori, / gurgilioni, et sublinguae, [(gl.: ] cervici / ‥ adesto tutamine [tung eðrum ? l. tutamini ]
gl. :undertungeðrum
~ae,undertungan
a ~is
lingua componitur hoc ~ium, -ii, i. locus subter linguam
~ium,huf
~ium, operculum gutturis
sublinguĭum, ĭī, n. (sub, lingua), luette : Isid. Orig. 11, 1, 59.
Sublinguium, locus subtus linguam.
Sublingiumnude habent Glossæ Arabico-Lat.