subtego

sub-tĕgo, xi, ĕre, v. a.,

• to cover underneath: caelum, Amm.19, 7, 3 (al. sub-texunt); Vitr. 9, 9: aëra ipsum subtexisse jaculis, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 2, 4: sub avis caudā pedes equi sunt subtecti, Vitr. 9, 9: subtecto nubibus caelo, Hilar. in Psa. 146, 7; Aug. Quaest. in Heptat. 2, 177, 14.

sub-tego, tēxī, tēctum, ere, von unten bedecken, nostis primum hominem, quando peccavit, foliis ficulneis fuisse subtectum, Augustin. serm. 122, 1: disserena oculis nostris nubilum, quo subtexisti eos, Augustin. conf. 13, 15, 17. – ➳ Vitr. 9, 4 (6), 3 jetzt subiecti; Amm. 19, 7, 3 jetzt subtexunt.

subtegō, (16) ĕre, tr., couvrir par-dessous : Aug. Conf. 13, 15.