sucinum
sucinum, amber
sūcĭnum (succ-), i, n. [sucus],
- amber, usu. called electrum, Plin. 37, 2, 11, § 30; Mart. 3, 65, 5; 5, 37, 11; Juv. 6, 573 al.
sūcinum (nicht succinum), ī, n. (stammverwandt mit sucus), der Bernstein, sonst electrum gen., Plin. 37, 31 sqq. Tac. Germ. 45: Plur., sucina, Bernsteinstücke, verarbeitet = Schmuck aus Bernstein, Plin. 36, 1; 37, 30 u. 49 sqq. Mart. 3, 65, 5 u. 5, 37, 11. Iuven. 6, 573. Prud. perist. 3, 21.
auri obriza lammina ‥ sine topazio et carbunculo et rubicunda gemmarum gloria vel ~i [gl.: arboris sucus, ~us lapis qui ferrum trahit; ] dracontia quodammodo vilescere videbiturglæres
adtritu calefactus adplicita detinet aeque ut ~um
filecteria ‥ diabolica vel erbas vel facino [vv. ll. ~o, succinum ] suis vel sibi inpendere
dendritis lapis est arboreus, hoc est ~um
arbores ‥ quae ~um sudant
quod perlucido oleo aut ~o perlinunt
~a,glæras [gl.: ~um est electrum arboris i. resina cum quo fricando producitur cutis candor ]
~us, lapis qui ferrum trahit
~e,glæres
succinum, vel electrum,sap, smelting [cf. ]sucus
hoc ~um, -ni i. ambana porci [cf. ]sus
sūcĭnum, (14) ī, n. , ambre jaune, succin [appelé aussi electrum ] : Plin. 37, 30, etc. ; Tac. G. 45 || pl. sucina, parures en ambre : Plin. 36, 1 ; Mart. 3, 65, 5 ; Juv. 6, 573.
sūcĭnum, i, n.: ambra gialla, elettro.
sūcinum (not succ-), ī, n
- sucus, amber: legere, Ta., Iu.