suculentus
sūcŭlentus (succ-), a, um, adj. [sucus], full of juice or sap, sappy, succulent (post-class.).
- I Lit.: gracilitas, Ap. Met. 2, 2, 20; arvina, id. ib. 10, 15, 12; corpus, Paul. Nol. Carm. 21, 631. — *
- II Trop., vigorous: furores, Prud. Ham. 57 praef.
sūculentus (succulentus), a, um (sucus), saftvoll, saftreich, kräftig, Apul. u. Paul. Nol. – bildl., furores, Prud. ham. praef. 58.
~us [gl.: viridis, ] herbarum terrestrium cauliculussæpig, stela
lana succida vel sucilenta,unawæscen wull
succulentus ‥ i. succo plenus
succulentus, succosus, succidus, humectus, humidus
sūcŭlentus, a, um, plein de suc : Apul. M. 2, 2.