summergo
summergō, mersī, mersus, 3, a.: to plunge beneath; submerge, sink, 1.40. (sub and mergō)
sum-mergo (subm-), si, sum, 3, v. a., to dip or plunge under, to sink, overwhelm, submerge, submerse.
- I Lit. (class.; most freq. pass.): summersus equus voraginibus, Cic. Div. 1, 33, 73: genera summersarum beluarum, id. N. D. 2, 39, 100: salgama semper jure summersa, Col. 12, 4, 5: navis summersa, * Caes. B. C. 3, 39: ferrum summersum in undā, Ov. M. 12, 279: ipsos potuit summergere ponto, Verg. A. 1, 40: quod (saxum) tumidis submersum tunditur olim Fluctibus, id. ib. 5, 125: aliquot procellis summersi paene sumus, Liv. 24, 8, 13: summersas obrue puppes, Verg. A. 1, 69: navem, Tac. A. 14, 5: omnes quondam terrae submersae profundo fuerunt, Just. 2, 1, 17. —
- II Trop. (post-class. and very rare): virtus summersa tenebris, Claud. lV. Cons. Hon. 221: publicatam summergere lectionem, to suppress, Arn. 3, 104.
summergo-, -mersio, -merso, s. sub-mergoetc.
sub-mergō (summ-) sī, sus, ere,
- to dip, plunge under, sink, overwhelm, submerge: submersus equus voraginibus: genera submersarum beluarum: navis submersa, Cs.: ferrum submersum in undā, O.: ipsos ponto, V.: procellis submersi sumus, L.